یزدفردا

راضیه حسینی: ضرب‌المثل «مشک آن است که خود ببوید، نه آن که عطار بگوید» را دیگر همه شنیده‌ایم. جدا از معنی معروف و همیشگی‌اش می‌توان از زاویه‌ای دیگر هم به آن نگاه کرد. در واقع مشکی که خودش ببوید، عطار بگوید یا نگوید هیچ فرقی ندارد.

یعنی عطار موردنظر، خودش را شرحه شرحه کند که مثلاً بوی مشک را مخفی نگه دارد، باز نمی‌تواند و مشک خودش همه چیز را لو می‌دهد.

حکایت کیفیت بنزین هم همین است. اصلاً لازم به سکرت‌بازی نیست. شما کافی است فقط چند دقیقه به نوای زیبای خودروها گوش دهید، همه چیز دست‌تان می‌آید. با زبان بی‌زبانی فریاد می‌زنند که بنزین‌شان چه اوضاعی دارد. هوای آلوده و ذرات معلق و ریه‌های فرسوده‌ی ملت که دیگر جای بحث ندارد. بااین‌همه دلیل و مدرک باز می‌خواهید چیزی را محرمانه نگه دارید؟

اگر می‌خواستید بوی مشک‌تان کمتر پخش شود، باید کاری می‌کردید خودروهای وارداتی لااقل پای‌شان به ایران باز نمی‌شد. این‌ها چند صباحی در اروپا روزگار گذراندند، سوسول و پیک‌می بار آمدند و به همین خاطر به‌محض ورود و نوش‌جان‌کردن بنزین وطنی آب‌روغن قاتی می‌کنند. وارداتی‌ها دیگر مثل وطنی‌ها صدای غرزدن‌شان در نمی‌آید، مستقیم خاموش می‌کنند و هر چه محرمانه نگه داشته بودید را در یک‌لحظه لو می‌دهند.

اصلاً همه‌ی این‌ها به کنار. گیریم ما نه صدایی از ماشین‌ها شنیدیم و نه آسمان را دیدیم، بینی‌مان را گرفتیم تا بوی مشک شما را حس نکنیم، چه توفیری به حال ما و شما دارد؟ اصلاً تا ابد این کیفیت را محرمانه نگه دارید، می‌توانید اثرش را هم محو کنید؟ می‌توانید ضررش را از بین ببرید؟

به نظرمان سخت نگیرید. با ما مردم ندار باشید. راحت بگویید از این بی‌کیفیت‌تر نمی‌شود. همین است که هست. تازه می‌خواهیم گران‌تر هم بفروشیم.

به‌خاطر خودتان می‌گوییم. ما که بالاخره مجبور به خرید هستیم، ولی شما نفس راحتی می‌کشید و با حس خوب یک مسئول صادق و راست‌گو به کارتان ادامه خواهید داد! بهتر نیست؟