یزدفردا

راضیه حسینی: چه عجیب؟ چرا این تعداد از افراد در کشور هنوز تصمیم نگرفته‌اند ازدواج کنند؟ به نظرمان مشکل شخصیتی دارند و باید ریشه‌یابی شود.

لازم است چندین جلسه مشاوره بروند تا علت اصلی این تصمیم کشف شود. شاید این هم ریشه در کودکی‌شان داشته باشد.

در کشور ما همه چیز مهیای ازدواج است. گرانی که نداریم و تورم هم صفر است، ارزانی به اوج خود رسیده است، وام ازدواج هم که مثل آب‌خوردن به دست می‌آید، دیگر چه می‌خواهند؟ جهیزیه‌ی عروس را هم می‌توانند ازدم‌قسط هر جا که دل‌شان خواست بخرند.

طلا هم که دیگر خاک سیاه شده است، اصلاً قیمتی ندارد، آن‌قدر ارزان است که می‌توانند به‌جای پلاک، یک شمش بگیرند و به گردن عروس آویزان کنند.

خرج عروسی و تالار هم که چیزی نیست، با یک ماه حقوق کارگری می‌توان بهترین عروسی را در مجلل‌ترین تالار گرفت!

مانده‌ایم جوان‌ها دیگر از جان یک مملکت چه می‌خواهند؟ حتی لازم نیست نگران تهیه‌ی خانه و زندگی باشند، بعد از عروسی به‌سرعت می‌توانند وام مسکن تهیه کنند و یک خانه‌ی بزرگ بخرند. بعد هم تا می‌توانند بچه بیاورند و خانه را بزرگ‌تر کنند! تازه کالابرگ و یارانه هم که هست!

متأسفانه خوشی زیر دل جوانان زده است و نمی‌خواهند به ازدواج فکر کنند، می‌خواهند برای خودشان ول بچرخند و از دوران مجردی لذت ببرند. با دوستان سفر بروند و کیف کنند.

شما نگاهی به جامعه بیندازید هم متوجه می‌شوید که جوانان کلاً در حال عشق و حال هستند. هیچ جوانی صبح تا شب پی یک‌لقمه‌نان نمی‌دود.

پیک موتوری و راننده تاکسی اینترنتی نیست، کارگری با چند شیفت کار نیست. از این اداره به آن اداره پی کار نمی‌گردد. همه‌شان رفته‌اند مسافرت شمال و در حال جوج زدن و نوشابه خوردن هستند. خوشی زیادی زده زیر دل‌شان!