«به نام هستی بخش »

مامم،نامم، وطنم، هستی ام که ناپاکان نانجیب پلشت پلید با هجمه نابخردشان پیگیر تأیید و تسلیمت هستند و چه کوته فکر و کوته بینند و نمی‌بینند و نمی یابند پایداری و پایمردی مردمان سرزمینیت را که البته از آنها خرده نمی گیریم که نوکیسه اند و تازه به دوران رسیده اند و فهمشان به درازنای تاریخ و تمدن بشری نمی رسد که اگر کمی غور می نمودند به پیرنگ ایران جاودان که دشمن دون و ددمنش همه در نبرد برابر و نابرابر از صحنه گیتی محو گردیده آند و آنچه باقی و جاریست مأمم، نامم ، وطنم و هستی ام ایران است که به تو می بالم و مفتخرم به وجب به وجب خاکت که آرش و آرش های زمان کمان رها کرده خود بقای خاکی شدند که در تداوم این رادمردی و پایمردی خونها بزمین می ریزد اما از تو کاسته نمی گردد!!

سخن از هشت دهه یا سه چهار قرن نیست که دو کشوری اعلام موجودیت نمایند به نام اسرائیل و آمریکا و رهبر بیمار پلیدشان به نابودی و تجزیه کشوری بیندیشند که با زادروز تمدن و فرهنگ عجینست و سرشار از تجربه و مولد علم و دین و فرهنگ و فلسفه و ... 

غبطه می خورم به کشوری که بزرگترین کتابخانه جهان را در حال حاضر از لحاظ تعداد و کمیت دارد (کتابخانه کنگره) و کاش رهبر خودبزرگ بین بیمارش برای یکبار هم که شده به بخش «ایران» می رفت و فقط چند صحفه ای تاریخ را تورق می نمود و کمی اندیشه می نمود که با چه بزرگی خود را درگیر می نماید!!

این روزها می گذرد و این کلمه ها نقش بندان مضمون و معنائیست که اگر کمی صادق باشیم باید به خودمان بسیار ببالیم و بنازیم که در قرن بیست و یکم که ادعای نظم جهانی دارند و در میدان طراح جنگلی هستند با حیواناتی انسان نما، چه زیبا و حماسه ساز راد مردان و طلایه داران بزرگ‌کشورم در مرام و مسلک تا پای جان ایستادند و برای تسلیم نشدن کشورم جان به جان آفرین دادند و برگ زرینی در تاریخ ایران به ثبت رساندند که درودشان باد.

دشمن ددمنش دون بداند مردمان این سرزمین از نسل آرش و گرد افرینند. 

در تاریخ چند هزار ساله آشان دو دین تک‌خدایی را پذیرفته اند و ساری و جاری تمدنند و صد البته‌با وحشی‌گری بیگانه نیستند که مغولها را به فرهنگی و ادبی رساندند که بطور قطع و یقین اگر چه زحمتی برای اصحاب فرهنگ و هنر و اندیشه این مرز و بومست مع الوصف رویارویی شر جهانی را به فال نیک می گیریم و می نویسم نه تنها پیروزی از آن این مام و نام است که به تمدن و فرهنگ بشر معاصر افزوده می شود چرا که به ثبت حماسه ای نوین می رسد انشالله .‌

و من الله التوفیق

بیست و یکم اسفند ۱۴۰۴ شمسی

یزد، محمدرضا امیرخانی

• نویسنده : یزدفردا
• منبع خبر : خبرگزاری فردا